وقت خداحافظی و خاموشیست ....

خاموشی خود ترانه ای زیباست اگر بهانه

 آن عشق باشد.

باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد بر سقف قلبم***ياد ايام تو داشتن***مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***مرده است قلبم ز دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد بودم***توي دشت آن نگاهت***گم شدن در خاطراتت

............................

اين روزها که مي گذرد کسي در باد فرياد مي زند که: اي فرزند آدم... دلم برايت...
     قصه تلخي است، قصه آدم، قصه هابيل،غصه قابيل! و روزگار روزگار غريبي!
   " ما در عصر احتمال به سر مي بريم/ در عصر شک و شايد/ در عصر پيش بيني وضع هوا/ از هر طرف که باد بيايد/ در عصر قطعيت ترديد/عصر جديد

     در عصـر تهمــت، در عصـر شـايد، در عصـر دروغ، در عرصـه ي سـياسـت!  در عصـــــر... ، در عصر چيپـس و پفــک،  در روزگار قحطي مرد!
     اين روزها که مي گذرد و کودکي، خانه اش را زير چکمه ي تانک ها بنا مي کند، دلم مي لرزد و ناخودآگاه  بانگ بر ميدارم: بابا خون داد! 
    اين روزها کارتن خوابهاي شهر آرام آرام از سرما نجات پيدا مي کنند! اين روزها بهار نزديک است!

آنه ! تكرار غريبانه روزهايت چگونه گذشت ، وقتي روشني چشمهايت ، در

پشت پرده هاي مه آلود اندوه ، پنهان بود. با من بگو از لحظه لحظه هاي

مبهم كودكي ات ، از تنهايي معصومانه دستهايت ، آيا مي داني كه در هجوم

دردها و غم هايت ، و در گير و دار ملال آور دوران زنگي ات ، حقيقت زلالي

درياچه نقره اي نهفته بود ؟ آنه ! اكنون آمده ام تا دستهايت را به پنجه

طلايي خورشيد دوستي بسپاري ، در آبي بيكران مهرباني ها به پرواز درآيي

، و اينك آنه ! شكفتن و سبز شدن در انتظار توست ، در انتظار توست.

محرمی دیگر از راه می‌رسد

و بهار اشك دیگری بر عاشقان ولایت،

كه در آن غبار از جان‌های خسته خویش زدایند

و وجودشان را به عطر حسینی معطر كنند.

محرمی كه با نام حسین پیوند خورده و

با آمدنش فكرها و دل‌ها متوجه روزی می‌شود كه

بزرگ‌ترین روزهای مصیبت است.

اشك‌ها در غم برترین انسان‌های عالم جاری می‌شوند. 

          فرا رسیدن شهادت ابا عبدالله و  ایام حزن و اندوه آل الله را به تمام دوستان تسلیت  

                                         عرض می کنم و از همگی التماس دعا دارم      .

در کوچه باغ پر طراوت اندوههايم که از صداي شکيب

خنده هاي تو آکنده است تو زيباترين پرنده عشقي

هستي که بر برفهاي خوشبختي من تکيه زدي،بگذار بر

صفحه تاريک و بي رنگ زندگي ام تنها عطر و بوي تو

پاشيده شود که آن گاه در زير باران پر طراوت دوستي بر

سجده گاه پيشاني ات بوسه زنم،چرا که من از تمامي

چشمها تنها چشمان تو را برگزيده ام .

                                   دور از تو پرپر زدنم

به افتخار عشق تو میگم که بازنده منم................

خدا حافظ

خدا حافظ

خدا حافظ

خدا حافظ برای همیشه

...........................

 زير اين طاق کبود يکی بود،يکی نبود

مرغ عشقی خسته بود که دلش شکسته بود

اون اسير يه قفس

شب و روزش بی نفس همهء آرزوهاش پر کشيدن بود و بس

تا يه روز يه شاپرک نگاشو گوشه ای دوخت

چشمش افتاد به قفس دل اون بد جوری سوخت

زود پريد روی درخت تو قفس سرک کشيد

تو چشم مرغ اسير غم دل تنگی رو ديد

ديگه طاقت نيوورد ،رفت توی قفس نشست

تا که از حرفهای مرغ شاپرک دلش شکست

شاپرک گفت که بيا تا با هم پر بکشيم

بريم تا اون بالاها سوار ابرا بشيم

يه دفعه مرغ اسير نگاهش بهاری شد

بارون از چشمای مرغ روی گونش جاری شد

شاپرک دلش گرفت وقتی اشک اون رو ديد

با خودش ه عهدی بست،نفس سردی کشد

ديگه بعد از اون قفس،رنگ تنهايی نداشت

توی دوستی شاپرک ذره ای کم نمي ذاشت

تا يه روز يه باد سرد ميونه قفس وزيد

آسمون سرخابی شد سوز برف از راه رسيد

شاپرک يخ زد و يخ

مرد و موندگار نشد

چشاشو رو هم گذاشت ديگه اون بيدار نشد

مرغ عشق شاپرکو به دست خدا سپرد

نگاهش به آسموووووووووون تا که دق کردشو مرد...!

........................................................

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟

 گفت آغازش سراسر بندگيست

گفتمش پايان آن را هم بگو

 گفت پايانش همه شرمندگيست

گفتمش درمان دردم را بگو

 گفت درماني ندارد، بي دواست

 گفتمش يک اندکي تسکين آن

گفت تسکينش همه سوز و فناست

یک روز کسی را دوست داری

و روز بعد تنهایی

به همین سادگی!

او رفته است

و همه چیز تمام شده است

مثل یک مهمانی

که به آخر می رسد

و تو به حال خود رها می شوی

چرا غمگینی؟

این رسم زندگی است.

دوريت را چه کنم؟

دوريت را چه کنم اي سراپا همه ناز

اي سراپا همه عشق اي سراپا همه راز

به که گويم که ترا

در سرا پرده وجود

مي پرستم چو خدا با سراپاي وجود

دوريت را چه کنم؟

دوريت را چه کنم اي سراپا همه شور؟

اي سراپا همه لطف اي سراپا همه نور

به که گويم غم خويش؟ به سکوت شب سرد

به گل پرپر ياس يا شکوفا گل درد

دوريت را چه کنم؟

اي تب آلوده نگاه دوريت را چه کنم؟

دوريت را چه کنم؟

دوريت را چه کنم اي سراپا همه ناز

اي سراپا همه عشق اي سراپا همه راز

به که گويم که ترا

در سرا پرده وجود

مي پرستم چو خدا با سراپاي وجود

دوريت را چه کنم؟

دوريت را چه کنم اي سراپا همه شور؟

اي سراپا همه لطف اي سراپا همه نور

به که گويم غم خويش؟ به سکوت شب سرد

به گل پرپر ياس يا شکوفا گل درد

دوريت را چه کنم؟

اي تب آلوده نگاه دوريت را چه کنم؟

  یه دنیا یه دنیا عاشقم من

بدون که به عشقت صادقم من

تقدیم به تو که خیلی دوست دارم.

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...

............................................................

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست 

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست

پس با تمام وجود فرياد ميزنم

                                      دوستت دارم

عشق یعنی خاطرات بی غبار

دفتری از شعر و از عطر بهار

عشق یعنی یک تمنا .یک نیاز .

 زمزمه از عاشقی با سوز و ساز

عشق یعنی چشم خیس مست او

زیر باران دست تو در دست او

عشق یعنی ملتهب از یک نگاه

غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق یعنی عطر خجلت ...شور عشق

گرمی دست تو در آغوش عشق

عشق یعنی  بی تو هرگز...پس بمان

تا سحر از عاشقی با او بخوان

عشق یعنی هر چه داری نیم کن

زيبايي دنيا را تنها آن لحظه كه به چشمان تو نگريستم دريافتم

و از آن پس هيچ لحظه اي از عمرم بدون انديشه تو سپري نشد

اگر عمر من تنها يك شب باشد آرزو دارم همان يك شب را با تو بگذرانم

چراكه محبوبم اين دتيا تنها هنگامي زيباست كه در كنار تو باشم

عشق من تمناي زندگي با تورا دردل دارم

ودوست دارم هر شب در عشق تو صبح گردد

من دلبسته عشق تو شدم وديدي كه به عشقت پاسخ دادم

تو اجازه دادي كه عشقت را در دل احساس كنم

پس با قلبم تورا صدا ميزنم.

...............................................

هنوز معنای باران را نفهمیدم که بر اسمان دلم باریدی

هنوز معنای محبت را نمی دانستم که تو در کنج دلم جای دادی

نمی دانم تو را به چه چیز صفت دهم

 با کدام گل سرخ جواب محبتهای تو را کنم

هنوز معنای عشق نمی دانستم که تو با عشق ورزیدن به من عشق را نشان دادی

وقتی قلم در دست داشتم تا به جای گل سرخ نامه ای برایت بنویسم

هیچی به ذهن نمی رسید به جز اینکه بگویم

دوستت دارم

پس فرصتی برای عاشقی من بده

در خيال روزي ِسبز

هر صبح پنجره را مي گشايم

وهر غروب بغضم را با تمام

قناريها قسمت ميكنم

و بر برگ برگ شقايقهاي عالم مينويسم دوستت دارم

و ميدانم كه قلب شقايق ها را خواهي خواند

بي تو من مي ميرم

بي تو من مي گريم .

.................................................................................

تا وقتي كه تو هستي، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست

تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه

تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه

تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي

کاش می فهمیدیم آفتاب گردان را

که روی بر نمی گرداند از معشوق

وشب هنگام موعد جدایی

در خلوت تنهایی خویش

به آخرین نگاهش می اندیشد

وزنده می ماندبه خاطر روزی که گذشت.

ا ی سز ا و ا ر محبت .ا ی خو ب بی نها یت

همه ذ ر ا ت و جو د م به و جو د ت کر د ه عا د ت

به خد ا د و ست دا شتن تو هم عشقه هم عبا د ت

تو سز ا و ا ر ی که با شی همد م ر و ز ها و شبها م

ا ی که بر د ه ا ی مر ا . به مر ز یک عشق خد ا یی

تقدیم به آنکه یادش در ذهنم،عشقش در قلبم، و عطر مهربانی اش

در تمام وجودم همیشه هست!

      I LOVE  YOU           

 عشق فراموش كردن نيست بلكه بخشيدن است، عشق گوش دادن

نيست بلكه درك كردن است، عشق ديدن نيست بلكه احساس كردن است

، عشق جا زدن و كنار كشيدن نيست بلكه صبر داشتن و ادامه دادن است

......................................................................................................................................

براي زيستن دو قلب لازم است: قلبي که دوست بدارد و قلبي که دوستش

بدارند قلبي که هديه کند و قلبي که بپذيرد قلبي که بگويد و قلبي که جواب

دهد قلبي براي من و قلبي براي تو تويي که ميخواهم هميشه در کنارم

باشي

بارها و بارها نوشتم

                  اما اينبار مينويسم براي تو , براي لبخندي نو

برايت مينويسم ,مينوسم که بخواني تا بداني: در زندگي ام فقط تو را دارم

                                 که بخواني تا بداني